تاریخ عطر
دود مقدس
توی معبدهای مصر و بین‌النهرین بخور و رزین می‌سوزوندن. کلمه‌ی «پرفیوم» از لاتینِ per fumum میاد، یعنی «از میان دود».
گلاب و تقطیر
دانشمندهای جهان اسلام درباره‌ی تقطیر گلاب می‌نویسن: کندی توی قرن نهم توصیفش کرده و معمولاً بهبود این روش رو به ابن‌سینا نسبت می‌دن. گلاب ایرانی خیلی فراتر از ایران پرآوازه می‌شه.
عطر الکلی
طبق روایت‌ها «آب مجارستان»، یعنی رزماری توی الکل، برای یه ملکه‌ی مجارستانی ساخته می‌شه: یکی از اولین عطرهای الکلی اروپا.
گراس و او دو کلن
گراس، توی جنوب فرانسه، از دباغی چرم می‌ره سراغ کاشت یاس و رز و مریم و پایتخت عطر می‌شه. سال ۱۷۰۹ یوهان ماریا فارینا «او دو کلن» مرکباتی‌اش رو می‌سازه.
اولین عطرهای مدرن
فوژر رویالِ اوبیگان (۱۸۸۲) حول کومارین سنتتیک ساخته می‌شه و اسمش رو به یه خانواده‌ی کامل می‌ده. ژیکیِ گرلن (۱۸۸۹) هم مواد طبیعی رو با مولکول‌های تازه قاطی می‌کنه و هنوز هم فروخته می‌شه.
شنل شماره‌ی ۵
ارنست بو یه دوز جسورانه آلدهید استفاده می‌کنه: یه عطر گلیِ انتزاعی که بوی هیچ گل مشخصی رو نمی‌ده، و معروف‌ترین عطر دنیا می‌شه.
شالیمار و عطرهای کهربایی
شالیمارِ گرلن برگاموت رو دور وانیل و رزین‌ها می‌پیچه و الگوی خانواده‌ی گرم و حسیِ کهربایی می‌شه.
عطرهای پرقدرت
اوپیوم (۱۹۷۷)، پویزن (۱۹۸۵) و هم‌دوره‌هاشون کل اتاق رو پر می‌کنن: عطرهای بزرگ، تند و شیرین برای دهه‌ای که همه‌چیزش پررنگ بود.
موج عطرهای تازه و آبی
بعد از دهه‌ی پرسروصدای ۸۰، عطرهای تمیز و سبک برنده می‌شن. کول واتر (۱۹۸۸) روند عطرهای تازه رو شروع می‌کنه؛ لو دیسه (۱۹۹۲) و آکوا دی جیو (۱۹۹۶) سبک «هوای دریا» رو، با کمک مولکول‌هایی مثل کالون، توی کل دهه ادامه می‌دن.
اولین گورمند
انجلِ موگلر پاچولی رو با پشمک و کارامل جفت می‌کنه: عطری که انگار می‌شه خوردش، و خانواده‌ای که هنوز هم صدر پرفروش‌ها رو داره.
نیچ، عود و خاورمیانه
خانه‌های مستقل عطرساز رو جلو میارن و مواد جسورانه‌تری به کار می‌برن. عود و رز، که قرن‌ها قلب عطرسازی خاورمیانه بودن، جهانی می‌شن و کشورهای حاشیه‌ی خلیج فارس و ایران جزو بزرگ‌ترین بازارهای عطر دنیا می‌شن.
کلمه‌ی «پرفیوم» از کجا میاد؟