راهنمایِ عطرسازی: نت‌ها، هرم بویایی، آکوردها، شیوهٔ ساختِ رایحه و نحوهٔ پوشیدنش. ماژول‌های تعاملی و ژرف‌نگری‌ها، بعد در بساز امتحانش کن ←
آخر هر بخش یه سؤال کوچیک هست؛ درست جواب بدی، تیکش می‌خوره. (۰ از ۸)
قلبِ بیشترِ عطرسازی - از ملایم تا پرمایه.
کدوم یکی از این‌ها نت مرکباتیه؟
گشایشِ روشن، نت‌های مرکباتی و تازه در اوجند.
کدوم لایه‌ی عطر از همه زودتر محو می‌شه؟
نت‌های تکی مثل تک‌نت‌های موسیقی‌اند؛ آکورد همان هم‌نوایی‌ای است که با هم می‌سازند، چند نت که بینی یک‌پارچه می‌شنود. یکی را انتخاب کن تا شکل‌گیری‌اش را ببینی:
آکورد فوژر از ترکیب کدوم نت‌ها ساخته می‌شه؟
یک خانه رایحه‌ای حولِ یک ایده، حس یا بازار می‌خواهد: محدودیت‌هایی که عطرساز از آن‌ها آغاز می‌کند.
عطرساز («بینی») یک دستور می‌نویسد، اغلب ده‌ها تا صدها مادهٔ طبیعی و مولکول، وزن‌شده تا میلی‌گرم.
ده‌ها «نسخه» طیِ ماه‌ها روی بلاتر و پوست بو می‌شوند؛ آکورد آن‌قدر تنظیم می‌شود تا از سر تا پایه یک‌پارچه بماند.
کنسانترهٔ نهایی هفته‌ها در الکل می‌مانَد تا مولکول‌ها «ازدواج» کنند، مثلِ جاافتادنِ یک خورش پیش از سرو.
توی عطرسازی به کی می‌گن «بینی»؟
بخار روغن‌های فرّار را از گیاه بیرون می‌کشد؛ روغنِ چگالیده همان «اسانس» است. برای اسطوخودوس، رز و وتیور.
پوستِ مرکبات صرفاً فشرده می‌شود (بدون گرما) تا بویِ تازه و شادابش دست‌نخورده بماند.
گل‌های ظریف (یاس، مریم) با حلال شسته می‌شوند تا «کنکریت» و سپس «آبسولوت» به دست آید، غنی‌تر و واقعی‌تر از تقطیر.
دی‌اکسیدکربنِ تحتِ فشار روغن‌ها را در دمای پایین می‌گیرد: روشی تمیز و امروزی که بوهای بسیار طبیعی می‌گیرد.
یک حبابِ شیشه‌ای هوای پیرامونِ گلِ زنده (یا هر شیء) را به دام می‌اندازد؛ مولکول‌ها تحلیل و بازسازی می‌شوند: این‌طور عطرسازها چیزهایی را «می‌بویند» که استخراج‌شدنی نیستند.
گلاب و اسانس اسطوخودوس معمولاً با چه روشی گرفته می‌شن؟
قوی‌ترین و ماندگارترین؛ غنی‌ترین و گران‌ترین.
قوی و ماندگار - قالبِ پریمیومِ رایج.
سبک‌تر و تازه‌تر؛ عالی برای روز و هوای گرم.
سبک و کوتاه - یک تازگیِ سرحال‌کننده.
سبک‌ترین - بسیار ملایم و زودگذر.
کدوم معمولاً بیشترین درصد روغن عطر رو داره؟
بعد از زدن عطر، مچ‌ها رو به هم بمالیم؟
بخور و رزین‌ها در مصر و بین‌النهرین سوزانده می‌شد: «پرفیوم» یعنی «از میانِ دود» (per fumum).
ابن‌سینا را بهبوددهنده‌ی تقطیر با بخار برای گرفتنِ روغنِ گل‌ها می‌دانند؛ گلاب و روغنِ رزِ ایرانی در سراسرِ جهانِ اسلام و فراتر از آن پرآوازه می‌شود.
«آبِ مجارستان» (یکی از نخستین عطرهای الکل‌پایه) در اروپا ظاهر می‌شود.
فوژر رویالِ اوبیگان از کومارینِ سنتتیک استفاده می‌کند، نخستین عطرِ ساخته‌شده بر پایهٔ یک مولکولِ آزمایشگاهی.
اوردوزِ جسورانهٔ آلدهیدها یک گلِ انتزاعی و «غیرِ گل» می‌سازد، و یک افسانه.
کالون تازگیِ «نسیمِ دریا» را می‌آورد؛ کول‌واتر (۱۹۸۸) روندی را آغاز می‌کند که آکوا دی جیو (۱۹۹۶) در سراسرِ دهه ادامه می‌دهد.
خانه‌های مستقل نامِ عطرساز را جلو می‌آورند و عود، آکوردهای عنبر و موادِ طبیعیِ خام را پیش می‌رانند.
کی رو بهبوددهنده‌ی تقطیر با بخار برای گرفتن روغن گل‌ها می‌دونن؟
این سه‌تا مستقلن: یه عطر می‌تونه کلِ روز بمونه ولی نزدیکِ پوست باشه.